A‘LÂMÜ’n-NÜBÜVVE
Şâfiî âlimlerinden Mâverdî’nin (ö. 450/1058) peygamberliğin ispatı (delâilü’n-nübüvve) konusundaki eseri.
Şâfiî âlimlerinden Mâverdî’nin (ö. 450/1058) peygamberliğin ispatı (delâilü’n-nübüvve) konusundaki eseri.
İslâm dininde inanılması gereken esasların bütünü ve bunları konu edinen ilmin adı.
İnsanların, davranışları sebebiyle fert veya toplum halinde dünyada ve âhirette karşılaşacakları sonuç anlamında bir terim.
Ali evlâdından biri ve on iki imamın onuncusu.
İsnâaşeriyye’ye göre on iki imamın sekizincisi.
Abbas Mahmûd el-Akkād’ın (1889-1964) çeşitli din ve felsefelerin Allah hakkındaki görüşlerini inceleyen ve İslâmiyet’teki Allah inancının mükemmelliğini savunan eseri.
İnsanların dünyada benimsediği inanç ve işlediği fiillerin kaydedildiği belge.
Olaylar arasındaki benzerlik ve ilişkileri tesbit ederek geçmiş ve daha çok gelecek hakkında tahminde bulunan kişi.