ABDULLAH EFENDİ, Bezirgânzâde

(ö. 1151/1738-39)
Türk hattatı.

İstanbul’da doğdu. Bezzâzistan (Bedesten) esnafındandır. Babası da ticaretle uğraştığı için Bezirgânzâde lakabıyla tanınır. Ayrıca, zengin ve meşhur bir hanımın oğlu olduğundan dolayı Hanımzâde Abdullah diye de bilinir.

Aklâm-ı sitteyi devrin meşhur hattatı Hoca Mehmed Râsim Efendi’den öğrendi. Kısa zamanda icâzet aldı. Süratli yazı yazmasıyla şöhret buldu. Daha yirmi yaşına gelmeden vebaya yakalanarak öldü. Çok sayıda mushaf-ı şerif, şifâ-i şerif ve bir adet Beyzâvî tefsiri istinsah etmiştir.

Bibliyografya

  1. 1 Müstakimzâde, Tuhfe, s. 285.
  2. 2 Suyolcuzâde, Devhatü’l-küttâb, s. 97.
  3. 3 R. Ekrem Koçu, “Abdullah (Bezirgânzâde)”, İst.A, I, 30.